കണ്ണീരുപ്പ് പടർന്ന നീലവസന്തം; വിശ്വഫുട്ബോളിന്റെ ഹൃദയം തൊട്ട ബ്ലൂ സാമുറായികൾ..!
നിശ്ചലമായിപ്പോയൊരു പ്രാർത്ഥന പോലെ, കണ്ണീരുപ്പ് പടർന്ന ആ നീലക്കുപ്പായക്കാരെ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ ഒരു വലിയ ഭാരമൊതുക്കാതെ ആർക്കാണ് കളം വിടാനാകുക. വിധി അതിന്റെ ക്രൂരമായ വിരലുകളാൽ സ്കോർബോർഡിൽ 2–1 എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തി അവരെ പരാജിതരെന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ടാകാം. ബ്രസീലിന്റെ വന്യമായ സാംബാ നൃത്തച്ചുവടുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവരുടെ പ്രതിരോധക്കോട്ടകൾ തകർന്നിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അവസാന വിസിൽ മുഴങ്ങിയ ആ നിമിഷം, തങ്ങളുടെ ഹൃദയം മൈതാനത്ത് പകുത്തുനൽകി, ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അച്ചടക്കത്തിന്റെയും പോരാട്ടവീര്യത്തിന്റെയും പുതിയൊരു വിശ്വകാവ്യം രചിച്ചാണ് ആ ‘ബ്ലൂ സാമുറായികൾ’ കളം വിട്ടത്. തോൽവിയിലും തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന അവരുടെ ആ പ്രൗഢിക്ക് മുന്നിൽ ഫുട്ബോൾ ലോകം ഒന്നടങ്കം എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് കൈയടിക്കുകയാണ്. കാരണം, ഫുട്ബോൾ എന്നാൽ വെറുമൊരു കളിയല്ലെന്നും അത് സംസ്കാരത്തിന്റെയും ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയും ഉത്കൃഷ്ടമായ കലയാണെന്നും ജപ്പാൻ ഒരിക്കൽക്കൂടി ലോകത്തെ പഠിപ്പിച്ച രാത്രിയായിരുന്നു അത്.
അതിശക്തമായ ബ്രസീലിയൻ പടയണിക്ക് മുന്നിൽ കളിമുറ്റത്ത് ചോരയും നീരും നൽകിയാണ് അവർ പൊരുതിയത്. ഒന്നാം പകുതിയിൽ ഒരു ഗോളിന് മുന്നിട്ടുനിന്ന ശേഷം, രണ്ടാം പകുതിയിൽ ആഞ്ചലോട്ടിയുടെ സിംഹങ്ങൾ വന്യമായ ആക്രമണത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റഴിച്ചുവിട്ടപ്പോഴും ആ നീലക്കുപ്പായക്കാർ ഭയന്നോടിയില്ല. വിനീഷ്യസിന്റെ ജാലകവേഗതയ്ക്കും കാസെമിറോയുടെ അചഞ്ചലമായ കരുത്തിനും മുന്നിൽ തളരാത്ത മനസ്സ് മാത്രമായിരുന്നു അവരുടെ ഒരേയൊരു ആയുധം. കളി അവസാനിക്കാൻ നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കിനിൽക്കെ മാർട്ടിനെല്ലി വിജയഗോൾ കുറിക്കുന്നത് വരെ, മൈതാനത്തിന്റെ ഒരിഞ്ചുപോലും എതിരാളികൾക്ക് അവർ വെറുതെ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. അവസാന സെക്കൻഡിലും സമനിലയ്ക്കായി അവർ നടത്തിയ ആ മിന്നൽ മുന്നേറ്റങ്ങളിൽ തോറ്റുകൊടുക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത ഒരു ജനതയുടെ നെഞ്ചുറപ്പ് പ്രകടമായിരുന്നു.
മത്സരശേഷം ക്യാമറക്കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞത് കണ്ടുനിന്ന ഏവരുടെയും ഹൃദയം അലിയിക്കുന്ന ചില ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കായിരുന്നു. ഹൃദയം തകർന്നു നിൽക്കുമ്പോഴും അവർ തങ്ങളുടെ പവിത്രമായ പാരമ്പര്യത്തെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. കണ്ണീരൊഴുക്കിക്കൊണ്ട്, തങ്ങൾക്കായി തൊണ്ടപൊട്ടി ആർത്തുവിളിച്ച പ്രിയപ്പെട്ട ആരാധകർക്ക് മുന്നിലേക്ക് ഒരേ നിരയായി നടന്നുചെന്ന്, കൈകൾ കൂപ്പി, പരമ്പരാഗതമായ രീതിയിൽ തലകുനിച്ച് അവർ നന്ദി പ്രകാശിപ്പിച്ചു. ആ വണങ്ങലിൽ തെല്ലും അഹങ്കാരമില്ലാത്ത മാന്യതയുണ്ടായിരുന്നു, കളി കൈവിട്ടുപോയതിലുള്ള വറ്റാത്ത ക്ഷമാപണമുണ്ടായിരുന്നു. തോൽവിയിലും അവർ ഡ്രെസ്സിംഗ് റൂമും ആരാധകർ ഗാലറിയും വൃത്തിയാക്കി മടങ്ങിയത് വെറുമൊരു ശീലമല്ല, അത് അവർ ലോകത്തിന് നൽകുന്ന ഉന്നതമായൊരു മാനവിക സന്ദേശമാണ്.
പക്ഷേ, ഈ കണ്ണീർ വീണ പരാജയം അവരുടെ അവസാനമല്ല, മറിച്ച് ഒരു മഹാവിസ്മയത്തിന്റെ തുടക്കം മാത്രമാണെന്ന് ലോകം തിരിച്ചറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇത് പഴയ ജപ്പാനല്ല. 2050ഓടെ സ്വന്തം മണ്ണിൽ ഒരു ലോകകപ്പ് കിരീടം എത്തിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ, പുൽത്തകിടി മുതൽ ഫുട്ബോളിന്റെ ഘടനയെത്തന്നെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്ന ‘ജെ.എഫ്.എ വിഷൻ 2050’ എന്ന ദീർഘകാല മഹാപ്രൊജക്റ്റുമായിട്ടാണ് അവർ മുന്നേറുന്നത്. ആ ദീർഘവീക്ഷണത്തിന്റെ കനൽച്ചൂടാണ് ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ഈ തളരാത്ത പോരാട്ടവീര്യം. കളിയിലെ തന്ത്രങ്ങളും വേഗതയും അച്ചടക്കവും കൂട്ടിയിണക്കി ഭാവിയിലെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ ഫുട്ബോൾ ശക്തിയായി മാറാൻ അവർ അടിത്തറയിട്ടുകഴിഞ്ഞു.
ഇന്നലെ ജപ്പാൻ തോറ്റത് കേവലം കളിയിൽ മാത്രമാണ്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കോടിക്കണക്കിന് ഫുട്ബോൾ പ്രേമികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ആ നീലക്കുപ്പായക്കാർ എന്നെന്നേക്കുമായി രാജാക്കന്മാരായി വാഴുകയാണിനി. തലയുയർത്തിത്തന്നെ മടങ്ങാം സാമുറായികളേ… വരും നാളുകളിൽ വിശ്വഫുട്ബോളിന്റെ സിംഹാസനം കീഴടക്കാൻ നിങ്ങൾ വീണ്ടും വരുമെന്ന് ഈ ലോകത്തിനറിയാം. കാരണം, കിരീടങ്ങൾ പലരും നേടുമായിരിക്കാം, പക്ഷേ നിങ്ങളെപ്പോലെ കളിമുറ്റത്ത് ആത്മാവ് പകുത്തുനൽകി നെഞ്ചകം കീഴടക്കാൻ മറ്റാർക്കാണ് കഴിയുക!
